Wie jullie tot nu toe echt gesproken hebben. De stad is groter dan dit — er lopen mensen rond wier naam jullie nog niet kennen.
Ze tekent wat er in de kwelder leeft, en ze kent de geulen beter dan de kaarten. Vriendelijk, praktisch, en makkelijk over het hoofd te zien. Zij stuurde jullie naar de kelder onder het Oude Peilhuis.
Ze heeft de Zwijgende Peiler twee keer getekend. Naar de tweede tekening vraagt ze liever niet.
Zakelijk, niet onvriendelijk. Ze houdt de lijsten bij van wat er de kwelder in en uit gaat. Voor haar zijn jullie voorlopig mensen die ratten hebben geslagen in een kelder.
Er is werk bij haar dat ze niet aan groentjes geeft. Twee penningen, zegt ze, en dan praten we.
Staat achter de tap van jullie thuisbasis. Hoort alles, zegt weinig, en onthoudt wie er betaalt en wie er terugkomt.
Ze zegt dat haar man op pad is. Iedereen in de zaak weet beter, en niemand zegt er iets van.
Er zit een oude man bij de haard die iedereen lijkt te kennen. Er is een molenaar met olie aan zijn handen. Er is een voorman aan de kwelderrand die zijn werk doet omdat er een handtekening onder staat.
Namen volgen wanneer jullie ze horen.